Op deze dag het gesprek met de oncoloog. De Casemanager zit er ook bij. Samen met m'n oudste dochter loop ik de kamer binnen als we worden geroepen en meelopen de gang op.
 

Het stappenplan

Eigenlijk wist ik het stappenplan al natuurlijk toen ik die meekreeg op 28 mei 2026.
5 weken bestralen met chemotabletten. Daarna 2 weken rust en door naar de zwaardere chemokuur via het infuus ook gecombineerd met de chemotabletten - die blijven.
2 weken bezig en de 2e week is de rustweek.
Dit 4 x dus totaal 12 weken bezig.
 

Verwachting over de toekomst

Daar waar ik 28 mei 2026 meekreeg dat we voor genezing gaan en dit alles curatief wordt aangepakt is er toch een maar... en niet een kleine maar...
M'n dochter wilde weten wat de toekomst zou brengen. Hoe zeker is genezen en schoon blijven - en de oncoloog vroeg of ik dat ook wilde weten. Ik knikte ja... en voelde tegelijkertijd een brok in de keel...

"Als we alles doen wat op de planning staat, de 5 weken bestraling met chemo, de 2e kuur chemo infuus en met tabletten die zwaarder is en de operatie is er met dit type tumor qua grootte en stadium 3 een kans van 35% dat de kanker binnen 5 jaar terug kan komen".

Ik was even stil...
Moest het even laten bezinken. In mijn hoofd tolde nu van alles inclusief wiskundige berekeningen waar ik toch niet uitkwam. De conclusie in mijn hoofd sprak ik daarna met woorden uit en zei: "Nou dat is dan in elk geval ongeveer 65% kans dat het niet terugkomt binnen die 5 jaar!". 


En toch...

Gaat het je niet in de koude kleren zitten...
Ik merk dat het iets met me doet, met mijn blik over de toekomst.
Een toekomst waarvan ik dacht dat die nog wel even een jaartje of 30 zou duren was ineens teruggebracht naar hele andere getallen. Tuurlijk is 30 jaar mogelijk - dat realiseer ik me ook.
Maar van behandeling, genezing en klaar en weer door was eigenlijk geen sprake.
Er is nu altijd die rottige ...maar...

Dus heb ik m'n eigen toekomstperspectief wat bijgesteld. We gaan voor 5 jaar en daarna is elk jaar er weer 1 tot we weer tegen die 30 aankomen en hopelijk zonder al teveel kleerscheuren!

En er was nog een maar...

Ja joh! Tuurlijk - kom maar weer door met de volgende maar...
De oncoloog was bang dat door de bestraling de tumor eerst wat zou gaan groeien dat is opzich vrij normaal omdat je deze 5 x per week gaat lopen irriteren - letterlijk en figuurlijk.
En omdat de tumor best groot is wilde hij eerst dat de chirurg dit ging beoordelen.
Dat zou dan 16 juni 2026 gaan plaatsvinden.
Als hij groen licht zou geven konden we starten met alles op 17 juni 2026.
Bij een rood licht zou er eerst geopereerd moeten worden - waarbij er een stoma geplaatst zou worden en dan een paar week herstel en dan starten met de kuur.

Nou lekker dan...

16 juni 2026 - De chirurg

Goed de dag was aangebroken om te beoordelen wel of geen groen licht.
Ik had al van 2 weken de ontlasting op de foto gezet om in dit geval de chirurg te overtuigen dat het er nog prima langs kon. Maar goed dat zei natuurlijk niks over wat er zou gaan gebeuren na de start van de bestraling...maar toch

Er stond 15 min voor gepland en er zou ook getoucheerd worden begreep ik later. Nou dan maar hopen dat die geen worstevingers heeft dacht ik nog.
De chirurg kwam binnen en begon te praten en gaf een samenvatting van de gebeurtenissen tot nu. Mijn dochter en ik luisterden braaf. Ik kon ook een stukje vertellen en vroeg nog of hij de foto's wilde zien. Dat hoefde niet - daar ging de juist meest smakelijke kant van de afspraak - maar hij wilde even voelen.

Nou draai je maar even om zei ik nog tegen m'n dochter en voor ik het wist had hij zijn vinger er al in en ik kan je vertellen het ging niet geheel zachtzinnig eraan toe. Misschien hoort het zo - geen idee - alles was nieuw voor mij natuurlijk maar pijn is fijn was hier zeker niet van toepassing! Tot bloedens aan toe kwam ik later achter op de wc toen we klaar waren. 

Het goede nieuws was in elk geval wel dat hij groen licht gaf en dat was fijn.
Blijkbaar zat de tijd erop en hoewel ik nog een vraag aan het stellen was - stond hij inmiddels al op en gaf aan dat dat voor later was en niet voor nu die vraag.
Prima! Dan niet! Maar weet je.. ik ben patiënt en ik snap dat 15 min ook echt 15 min is maar weet je... iets subtieler had je het best mogen brengen.

We gingen weg, ik dus nog eerst naar de wc en toen naar huis. We hadden groen licht en dus gelijk de chemopillen opgehaald en de metoclopramide en weg...

Morgen zou het dan toch echt beginnen.

Erwin